Uważność dla dzieci nie musi być trudna
Uważność dla dzieci nie musi być trudna ani monotonna. Istnieje wiele przyjaznych i kreatywnych sposobów na praktykę.
Kluczowe jest jednak zrozumienie, że praktyka uważności dla dzieci różni się od praktyki dla dorosłych.
Wymaga elastyczności, kreatywności i dostosowywania się do potrzeb każdego dziecka.
Zatem jeśli chcesz rozpocząć lub kontynuować praktykę uważności z dziećmi, oto kilka wskazówek, które mogą być pomocne.
10 wskazówek jak prowadzić zajęcia z uważności:
1/ Dla każdego coś innego
Naszym celem jest wyposażenie dzieci w narzędzia uważności, które będą mogły stosować przez całe życie.
Nie ma jednego idealnego podejścia ani jednego właściwego sposobu praktyki.
Dlatego…
…jeśli dzieci nie są zainteresowane ćwiczeniami uważności lub medytacją, nie należy ich do tego zmuszać, ponieważ może to spowodować ich niechęć.
…nie wszystkie ćwiczenia będą wykonywane doskonale, co jest w porządku. I nie oznacza to, że dziecko nie korzysta, choć chwilowo nie widać rezultatów.
… dzieci mogą rozmawiać lub poruszać się podczas medytacji. Są w końcu dziećmi a siedzenie spokojnie jest trudne.
Można łagodnie im przypomnieć, że to czas na ciszę i spokój, np. kładąc palec na ustać.
Jeśli potrzebują, można również zaplanować alternatywne zajęcia dla tych, którzy zdecydują się przerwać praktykę lub nie są nie zainteresowani.
Czasem to lepsze rozwiązanie niż uciszanie i częste przerwanie ćwiczenia.
2/ Spotkaj się z dziećmi tam gdzie one są
Nie należy oczekiwać, że dzieci będą w stanie siedzieć w ciszy przez długi czas podczas medytacji od razu.
To podróż dla Ciebie i dzieci. Bądźcie ciekawi i cierpliwi gdzie świeczki uważności was zaprowadzą. Zazwyczaj długość praktyk powinna odpowiadać wiekowi dzieci – na przykład, jeśli dziecko ma cztery lata, medytacja może trwać jedną lub dwie minuty. Jednak warto być elastycznym i dostosować się do potrzeb grupy.
Obserwuj poziom energii swojej grupy. Nawet jeśli masz zaplanowaną spokojną medytację, a w jej trakcie wydarzy się coś, co wyda się dzieciom ekscytujące, możesz dodać do medytacji:
:: kilka ćwiczeń jogi
:: uważny ruch lub uważne oddychanie
:: dołączyć rekwizyt
:: użyć dzięków
i nadal kontynuować ćwiczenie.
Ostatecznie możesz zrobić przerwę i zauważyć, że czasem nawet gdy staramy się najlepiej jak potrafimy, to nasza uwaga ucieka gdzieś indziej. A ćwiczenie uważności to zauważanie gdzie ona teraz jest.
3/ A teraz co widzisz? słyszysz? czujesz?
Uważność polega na obecności w teraźniejszości, a zmysły są doskonałym narzędziem do tego celu.
Wykorzystuj ćwiczenia angażujące zmysły dzieci, takie jak uważne patrzenie,
słuchanie czy gra w zgadywanie, co jest w pudełku, poprzez dotyk.
To pomaga w zwiększeniu koncentracji i świadomości.
4/ Praktykuj regularnie
Regularna praktyka uważności jest kluczowa. Warto powtarzać ćwiczenia i praktyki, tak by wyćwiczone tam reakcje, stały się naturalnym sposobem reakcji w trudnych momentach.
Nawyk praktyki uważności można łatwo włączyć w codzienną rutynę, na przykład poprzez krótkie ćwiczenia rano, przed posiłkiem czy przed drzemką.
5/ Stwórz spokojne miejsce
Spokojne miejsce może zapewnić dzieciom bezpieczną przestrzeń, na czas gdy przeżywają trudny moment. Mogą się tam uspokoić, wyciszyć lub spędzić chwilę w samotności.
Spokojne miejsce to przestrzeń, kącik z namiotem lub domkiem, gdzie nikt nie zagląda i nie przeszkadza.
Możesz tam umieścić: poduszkę, koc i pluszaki. Możesz również zawiesić tam plakat uważności, gniotki, karty uważności czy książki.
6/ Bądź elastyczn_
Każdy z nas ma własny temperament i ulubione aktywności. Ktoś lubi skakać a ktoś woli posiedzieć.
Nie inaczej jest w praktyce uważności.
Nie wszystkie aktywności będą odpowiednie dla różnych dzieci. Jednak są takie które lubi cała grupa.
Eksperymentujcie z różnymi zabawami i dostosujcie je do różnych potrzeb.
To również świetna okazja do poznawania i odkrywania nowych sposobów praktyki.
7/ Wsłuchaj się w to, co lubią twoje dzieci
Dostosuj aktywności, praktyki i zabawy uważności do zainteresowań dzieci.
Jeśli twoje dzieci nie chcą siedzieć podczas czterominutowej medytacji, to niech to będą dwie minuty. Jeśli twoje dzieci interesują się dinozaurami, zmień scenariusz, aby zawierał dinozaury. Jeśli tematem zainteresowań jest aktualnie kosmos, pomyśl jak udać się w uważną podróż na odległą planetę.
Twoje dzieci będą bardziej zaangażowane, gdy będą zainteresowane. Jeśli widzisz, że coś ich szczególnie interesuje, wykorzystaj to jako temat przewodni dla praktyki.
Stwórz przestrzeń na rozmowę
Po praktyce uważności ważne jest dać przestrzeń dzieciom na dzielenie się doświadczeniami.
Zapewnij dzieci, że wszystko co się pojawia: nuda, strach, ruch czy myśli są w porządku. To normalne, każdy tak czuje.
Wysłuchanie tego, co inni mają do powiedzenia, pomaga niektórym dzieciom zrozumieć, myśli i uczucia których doświadczają, mają inne dzieci.
Wszyscy mają podobnie. To niezwykle cenne doświadczenie.
9/ Stwórz bezpieczną przestrzeń
Upewnij się, że dzieci czują się bezpiecznie podczas praktyki uważności, zarówno fizycznie, jak i emocjonalnie.
Zachęcaj do otwartości w wyrażaniu uczuć i zapewniaj bezpieczną przestrzeń bez oceniania. Chcemy, aby dzieci mogły otworzyć.
Medytacja zaprasza do bycia ze sobą – swoimi uczuciami, ciałem i myślami.
A kontakt z uczuciami może sprawić, że czujemy się bezbronne. Zapewnij ich, że wszystkie uczucia są ważne. Uczucia nie są ani dobre ani złe – są po to aby powiedzieć nam coś o nas samych.
10/ Powtarzaj praktyki
Regularnie powtarzaj ćwiczenia uważności. Niech będzie to wasza codzienna rutyna jak mycie rąk czy zdrowe przekąski.
To pomaga utrwalić nawyki i pogłębiać doświadczenie. W końcu bycie uważnym do dobrze wyćwiczona umiejętność bycia obecnym w każdej chwili swojego życia.
Zatem nie wahaj się powtarzać tych samych ćwiczeń. Jeśli chcesz możesz je lekko zmienić lub dostosować do bieżących potrzeb i tematów.
Liczę, że te wskazówki, pomogą Tobie w praktykowaniu uważności z dziećmi.
Niech moc uważności będzie z Wami!
Ten wpis z czułością napisała Agnieszka 