Świętujmy wiosnę za oknem i na łące
skacząc i biegając jak szare zające.
A gdy rankiem, słońce za oknem zaświeci,
Swoim uśmiechem woła wszystkie dzieci.
Razem na dywanie jogę praktykują
A ich ciała różne, pozycje przyjmują.
Od pozycji dziecka wspólnie zaczynamy,
I w kolanach na ziemi głowę pochowamy.
Gdy wiosenny deszczyk nasionka obudzi
To w pozycji lotosu każdy się usadzi.
Nogi krzyżujemy, ręce rozkładamy,
I Wiosenną wonią wspólnie oddychamy.
Pozycję motyla wszyscy przyjmujemy.
Plecy prostujemy a stopy przytrzymujemy.
Tak jak kwiaty na łące, pąki rozwijają
Tak nasze nogi, jak skrzydełka, się poruszają.
Łapiąc oddech wiosny, serca otwieramy,
I pozycje kobry wszyscy przybieramy.
Na brzuch się kładziemy,
I Nogi prostujemy.
Dłonie blisko brzucha układamy
I w górę klatkę piersiową wyciągamy.
Gdy leżymy słońce naszą twarz ogrzewa
I chcemy urosnąć wysoko do nieba.
Podciągamy pupy, nogi prostujemy
W pozycji skłonu do nieba rośniemy.
Już energia wiosny pulsuje nam w ciele.
jak promienie słoneczne, których słońce ma wiele.
Wznosimy ręce nad głowę niech wyżej ulatuje.
I każdy z nas teraz, pozycję góry przyjmuje.
Wyciągnięci w górę, stopami zaparci
Cali w harmonii i szeroko otwarci.
Połączymy dłonie, stoimy stabilni
W pozycji drzewa czujemy się silni.
Z Uśmiechem na twarzy i w sercu weseli
gdy pozycję gwiazdy wszyscy już przyjęli.
Odstawiamy nogi i wszyscy siadamy
Czując wdzięczność w ciele, odpoczywamy
Dziękujemy ci słońce za iskry radości
A tobie wiosno za siłę i odrobinę czułości. 